Historia klasztoru

Styl życia pustelników

Do eremu przybywali zakonnicy z innych klasztorów karmelitańskich, aby pogłębić życie duchowe. W eremie obowiązywała ścisła samotność i milczenie. Pustelnicy w okresie Adwentu i Wielkiego Postu udawali się do oddalonych nieco od klasztoru pustelni.

Kult Matki Bożej Szkaplerznej

Obraz Matki Bożej Szkaplerznej został namalowany w połowie XVIII w. przez Pawła Gołębiowskiego. Wraz z otwarciem kościoła dla wiernych, zaczęli tu przybywać wierni z okolicznych miejscowości, a nawet ze Śląska. W 1988 r. miała miejsce koronacja obrazu koronami papieskimi.

Klasztor w dobie wojen XVII i XVIII wieku

Przechodzące przez Rzeczpospolitą wojny zakłócały prace budowlane i modlitewne skupienie zakonników. Nie obeszło się bez kontrybucji, rekwizycji, rabunków i dewastacji. Grasowały tu na zmianę wojska szwedzkie, moskiewskie, saskie, konfederaci warszawscy i sandomierscy.

Kryzys życia zakonnego i reforma

Pod koniec XVIII w. klasztory kontemplacyjne w zaborze austryjackim przeżywały kryzys. Klasztor w Czernej zmienił swój charakter. Wielka klauzura została zniesiona, a kościół udostępniono wiernym. W 1880 r. przy pomocy personalnej prowincji austriackiej dokonano reformy życia zakonnego.

Geneza

Aby umożliwić swoim członkom prowadzenie życia ściśle kontemplacyjnego i kontynuować pustelniczą tradycję zakonu, prężnie rozwijający się na ziemiach polskich (od 1605 r.) karmelici bosi postanowili założyć klasztor pustelniczy. Ufundowała go hrabina Agnieszka Firlejowa z Tęczyńskich, wojewodzina krakowska.

129.jpg

Warto zobaczyć